Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν να τρέχουν πιο γρήγορα από εμάς.
Μέρες γεμάτες υποχρεώσεις, σκέψεις, ευθύνες, δουλειές, αγωνίες και μικρές καθημερινές πιέσεις που, χωρίς να το καταλάβουμε, μαζεύονται μέσα μας και μας κουράζουν.
Και τότε έρχεται ένα τριήμερο.
Όχι απαραίτητα για να κάνουμε κάτι μεγάλο.
Όχι απαραίτητα για να φύγουμε μακριά.
Όχι για να γεμίσουμε πάλι το πρόγραμμά μας με άλλα «πρέπει».
Αλλά για να σταματήσουμε λίγο.
Να πάρουμε μια ανάσα.
Να κοιμηθούμε λίγο περισσότερο.
Να πιούμε έναν καφέ χωρίς βιασύνη.
Να περπατήσουμε κοντά στη θάλασσα.
Να δούμε ανθρώπους που αγαπάμε.
Να καθίσουμε λίγο ήσυχα με τον εαυτό μας.
Γιατί πολλές φορές ξεχνάμε πως η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη.
Δεν είναι αδυναμία να σταματάς για λίγο. Είναι σοφία.
Δεν είναι χάσιμο χρόνου να αφήνεις τη μέρα να κυλήσει πιο ήρεμα. Είναι φροντίδα.
Η ζωή δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα γεγονότα. Βρίσκεται και στις μικρές παύσεις. Σε ένα γέλιο στο τραπέζι. Σε μια κουβέντα από καρδιάς. Σε ένα απόγευμα χωρίς άγχος. Σε μια βόλτα χωρίς προορισμό. Σε ένα τραγούδι που μας αλλάζει τη διάθεση.
Το τριήμερο είναι μια όμορφη υπενθύμιση πως δεν χρειάζεται πάντα να κάνουμε περισσότερα για να νιώσουμε καλύτερα. Μερικές φορές χρειάζεται να κάνουμε λιγότερα. Να αφήσουμε χώρο. Να ακούσουμε λίγο την ψυχή μας. Να επιστρέψουμε στα απλά.
Και τα απλά, όταν τα ζούμε πραγματικά, έχουν μεγάλη δύναμη.
Ας μην κυνηγήσουμε λοιπόν την τέλεια έξοδο, το τέλειο πρόγραμμα, την τέλεια εικόνα.
Ας χαρούμε αυτό που έχουμε. Τον χρόνο, την παρέα, τη φύση, τη σιωπή, τη μουσική, το φως, την ηρεμία.
Γιατί μια μικρή παύση μπορεί να γίνει δώρο.
Ένα δώρο προς το σώμα μας που κουράστηκε.
Προς το μυαλό μας που σκέφτεται ασταμάτητα.
Προς την καρδιά μας που χρειάζεται λίγη γαλήνη.
Και ίσως, επιστρέφοντας μετά στην καθημερινότητα, να έχουμε μέσα μας κάτι πιο καθαρό.
Λίγη περισσότερη υπομονή.
Λίγη περισσότερη δύναμη.
Λίγη περισσότερη χαρά.
Ας αφήσουμε λοιπόν αυτό το τριήμερο να μας θυμίσει κάτι απλό και πολύτιμο:
Δεν χρειάζεται να φεύγουμε πάντα μακριά για να ξεκουραστούμε.
Μερικές φορές αρκεί να επιστρέψουμε λίγο πιο κοντά στον εαυτό μας.
της Σταυρούλας Μιλτιάδου
