Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που δεν χρειάζονται μεγάλες δηλώσεις. Δεν χρειάζονται φωνές, εξηγήσεις, ούτε υποσχέσεις προς όλους. Χρειάζονται μόνο μια ήσυχη απόφαση μέσα μας.
Ότι θα σηκωθούμε ξανά.
Ότι θα μαζέψουμε τα κομμάτια μας με αξιοπρέπεια.
Ότι θα κοιτάξουμε μπροστά, όχι γιατί ξεχάσαμε όσα έγιναν, αλλά γιατί μάθαμε από αυτά.
Η ανασύνταξη δεν είναι ήττα. Είναι δύναμη.
Είναι εκείνη η στιγμή που σταματάς για λίγο, παίρνεις ανάσα και λες στον εαυτό σου
«Πάμε ξανά. Όχι όπως πριν. Καλύτερα. Πιο σοφά. Πιο αληθινά».
Γιατί κάθε εμπειρία, ακόμη και η δύσκολη, κάτι αφήνει πίσω της.
Άλλες φορές αφήνει πληγές.
Άλλες φορές αφήνει μαθήματα.
Και κάποιες φορές αφήνει μια νέα εκδοχή του εαυτού μας, πιο ώριμη, πιο δυνατή, πιο καθαρή.
Δεν χρειάζεται να ντρεπόμαστε για τις στιγμές που λυγίσαμε.
Δεν χρειάζεται να κρύβουμε τις μέρες που φοβηθήκαμε, που απογοητευτήκαμε, που κουραστήκαμε.
Αυτές οι μέρες είναι μέρος της διαδρομής μας. Είναι οι μέρες που μας έμαθαν πόση αντοχή έχουμε.
Το σημαντικό δεν είναι να μην πέσεις ποτέ.
Το σημαντικό είναι να μη μείνεις για πάντα κάτω.
Να επιτρέψεις στον εαυτό σου να ξεκουραστεί, να θεραπευτεί, να σκεφτεί και μετά να επιστρέψει.
Όχι με θυμό.
Όχι με πείσμα απέναντι στους άλλους.
Αλλά με πίστη απέναντι στη ζωή.
Κάθε νέα αρχή κουβαλά μέσα της και μια νέα εμπειρία.
Και κάθε νέα εμπειρία μπορεί να γίνει αφορμή για να δούμε τον κόσμο διαφορετικά. Να αγαπήσουμε πιο συνειδητά. Να επιλέξουμε πιο καθαρά. Να προστατεύσουμε περισσότερο την ψυχή μας.
Ίσως τελικά αυτό να είναι η ωριμότητα.
Να μη ζητάς να επιστρέψεις εκεί που ήσουν, αλλά να προχωράς προς εκεί που αξίζεις να είσαι.
Γι’ αυτό, όταν η ζωή μάς δοκιμάζει, ας μην το βλέπουμε πάντα σαν τέλος. Μπορεί να είναι μια παύση. Μια ανασύνταξη. Μια ευκαιρία να ξαναβρούμε τον ρυθμό μας.
Και τότε, με περισσότερη γνώση, περισσότερη ηρεμία και περισσότερη αγάπη για τον εαυτό μας, μπορούμε να πούμε…
Πάμε ξανά.
Με νέες εμπειρίες.
Με καθαρότερη καρδιά.
Και με την πίστη πως ό,τι έρχεται, μπορεί να είναι καλύτερο από ό,τι αφήσαμε πίσω.
της Σταυρούλας Μιλτιάδου
