Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μιλάμε για τη νηστεία και συζητούμε κυρίως τι επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται να φάμε, αν έχει λάδι, αν έχει γάλα και πότε «χαλάει», με αποτέλεσμα πολλές φορές η Σαρακοστή να περιορίζεται σε ένα διατροφικό κανόνα και όχι σε μια εσωτερική πορεία. Η αλήθεια όμως είναι ότι η νηστεία δεν ξεκινά από το στομάχι αλλά από την καρδιά.
Σε κάνει άραγε η νηστεία καλύτερο άνθρωπο; Και αν κάποιος δεν νηστεύει, είναι λιγότερο χριστιανός ή λιγότερο καλός άνθρωπος; Η πίστη δεν μετριέται στο πιάτο αλλά στη συμπεριφορά και στον τρόπο που φερόμαστε στους ανθρώπους γύρω μας. Δεν είμαι ενάντια στη νηστεία. ‘Όποιος μπορεί να νηστέψει κάνει καλό και στο σώμα του, μαθαίνει την εγκράτεια και την πειθαρχία και ίσως ωφελείται και η υγεία του, όμως υπάρχει μια άλλη νηστεία πολύ δυσκολότερη και πολύ ουσιαστικότερη, η νηστεία της ψυχής.
Τι αξία έχει να μη φας κρέας αλλά να «τρώς» τον συνάνθρωπό σου με λόγια και συμπεριφορές; Τι σημασία έχει να κόψεις το τυρί αλλά να μη μπορείς να κόψεις την κακία, την πίκρα, την εμπάθεια και τον θυμό που κρατάς μέσα σου; Συχνά βλέπουμε ανθρώπους που νηστεύουν αυστηρά από το φαγητό αλλά δεν νηστεύουν από την κατάκριση, την ειρωνεία, τη σκληρότητα και την ανάγκη να έχουν πάντα δίκιο, κι όμως εκεί βρίσκεται η πραγματική άσκηση.
Η Σαρακοστή δεν είναι πρόγραμμα διατροφής αλλά πρόσκληση αλλαγής. Πριν αφαιρέσεις κάτι από το τραπέζι σου προσπάθησε να αφαιρέσεις κάτι από τον χαρακτήρα σου, να νηστέψεις την κακία και τα λόγια που πληγώνουν, ακόμη κι εκείνα που δεν λες αλλά αφήνεις να εννοηθούν. Συγχώρεσε, αγάπησε, δώσε ευκαιρίες και μην βιάζεσαι να κρίνεις, γιατί πολλές φορές το μεγαλύτερο κακό δεν γίνεται με πράξεις αλλά με λόγια ή με σιωπές.
Στο τέλος της ημέρας ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει πόσες φορές φάγαμε λάδι αλλά πόσες φορές δείξαμε αγάπη. Νήστεψε αν μπορείς και κάνεις καλό και στην υγεία σου, αλλά πρώτα κάνε νηστεία στην ψυχή σου και πάνω απ’ όλα προσπάθησε να είσαι καλός άνθρωπος.
της Σταυρούλας Μιλτιάδου
