Ζούμε σε μια εποχή έντασης.
Γεγονότα, ειδήσεις, άνθρωποι, απαιτήσεις και καταστάσεις μας τραβούν συνεχώς προς τα έξω. Μας ζητούν να αντιδράσουμε, να πάρουμε θέση, να αντέξουμε περισσότερα απ’ όσα ίσως μπορούμε. Και κάπου εκεί, χάνεται η ισορροπία.
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε να ελέγξουμε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Μπορούμε όμως να δουλέψουμε βαθιά μέσα μας. Εκεί βρίσκεται η πραγματική ηρεμία. Όχι ως απουσία προβλημάτων, αλλά ως εσωτερική σταθερότητα.
Η ηρεμία δεν χαρίζεται.
Χτίζεται. Με κόπο, με επίγνωση και με ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας. Χτίζεται όταν μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τι μας βαραίνει και τι δεν μας ανήκει. Όταν σταματάμε να επιτρέπουμε σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα να καθορίζει τη διάθεσή μας.
Να δουλέψουμε μέσα μας σημαίνει να βάλουμε όρια.
Σημαίνει να μην απαντάμε σε όλα, να μην συμμετέχουμε σε κάθε ένταση, να μην αφήνουμε τον θυμό, τον φόβο ή την ανασφάλεια των άλλων να διαταράσσουν τις δικές μας ισορροπίες. Δεν είναι αδιαφορία είναι αυτοπροστασία.
Όσο πιο βαθιά γνωρίζουμε τον εαυτό μας, τόσο λιγότερη δύναμη έχουν οι άλλοι πάνω μας.
Όταν ξέρεις ποιος είσαι, τι αντέχεις και τι επιλέγεις, τότε κανείς δεν μπορεί εύκολα να σε ταράξει. Όχι γιατί δεν σε αγγίζουν τα πράγματα, αλλά γιατί δεν σε παρασύρουν.
Η εσωτερική ηρεμία δεν σημαίνει ότι δεν θα νιώσουμε πόνο, λύπη ή φόβο.
Σημαίνει ότι αυτά τα συναισθήματα περνούν, δεν εγκαθίστανται. Δεν μας καθορίζουν. Μαθαίνουμε να τα διαχειριζόμαστε χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο σημαντικό έργο ζωής:
να δουλέψουμε τόσο βαθιά μέσα μας, ώστε τίποτα και κανένας να μην μπορεί να γκρεμίσει τις ισορροπίες που με κόπο έχουμε χτίσει. Να είμαστε ήρεμοι όχι επειδή όλα είναι καλά γύρω μας, αλλά επειδή είμαστε καλά τοποθετημένοι μέσα μας.
της Σταυρούλας Μιλτιάδου
