Στη ζωή δεν πρέπει ποτέ να τα παρατάμε. Όσες δυσκολίες κι αν έρθουν, όσα εμπόδια κι αν σταθούν στο δρόμο μας, πρέπει να βρίσκουμε τη δύναμη να σηκωνόμαστε.
Ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν σκοτεινά. Ακόμη κι όταν η ψυχή πονά και η καρδιά βαραίνει.
Υπάρχουν στιγμές που λυγίζουμε κι είναι ανθρώπινο. Στιγμές που δεν έχουμε ούτε κουράγιο να μιλήσουμε, να χαμογελάσουμε, να ελπίσουμε. Κι όμως, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, βαθιά μέσα μας, υπάρχει ακόμη μια σπίθα. Μπορεί να είναι μικρή, σχεδόν σβησμένη, αλλά υπάρχει.
Είναι η φωνή που μας λέει:
ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΚΑΝΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ. ΜΠΟΡΕΙΣ!
Μια προσπάθεια τη φορά. Δεν χρειάζεται να τα καταφέρουμε όλα σήμερα. Δεν χρειάζεται να γίνουμε ήρωες. Αρκεί να κάνουμε ένα μικρό βήμα μπροστά. Να σηκωθούμε, να ανασάνουμε, να πιστέψουμε ξανά.
Η ζωή δεν είναι ευθεία γραμμή. Είναι ανηφόρες, πέτρες και στροφές. Μα κάθε φορά που σηκωνόμαστε, γινόμαστε πιο δυνατοί, πιο σοφοί, πιο αληθινοί. Γιατί η δύναμη δεν είναι να μη λυγίζεις είναι να λυγίζεις και να ξανασηκώνεσαι.
Κι όταν έρθει η στιγμή που θα κοιτάξεις πίσω, θα καταλάβεις, όλα εκείνα που νόμιζες πως σε διέλυσαν, ήταν αυτά που τελικά σε έχτισαν.
Όσο δύσκολο κι αν είναι, μην τα παρατάς. Ακόμα κι όταν δεν έχεις πια δύναμη, σφίξε τα δόντια και κάνε μια ακόμη προσπάθεια. Αυτή η μία μπορεί να αλλάξει τα πάντα.
Σταυρούλα Μιλτιάδου
