Στη ζωή όλοι περνάμε περιόδους δυσκολίας, έντασης ή ανατροπών. Υπάρχουν στιγμές που η καθημερινότητα μοιάζει πιο βαριά και οι συνθήκες γύρω μας δημιουργούν ένα αίσθημα κούρασης ή αποπροσανατολισμού. Όμως, όσο δύσκολες κι αν είναι οι μέρες, μία αλήθεια παραμένει σταθερή: μετά από κάθε μπόρα, εμφανίζεται πάντα ένα ουράνιο τόξο.
Η ελπίδα δεν πεθαίνει. Μπορεί να αδυνατίσει για λίγο, να κρυφτεί πίσω από άγχος, φόβους ή σκέψεις, αλλά δεν χάνεται. Είναι εκεί και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να ξαναβγεί στην επιφάνεια.
Η γη δεν σταματά να γυρίζει επειδή εμείς δυσκολευόμαστε. Η ζωή δεν παγώνει όταν εμείς νιώθουμε πίεση ή ανασφάλεια. Συνεχίζει συχνά στους ίδιους, και μερικές φορές σε ακόμη πιο απαιτητικούς ρυθμούς. Αυτό όμως δεν είναι λόγος να σταματήσουμε. Είναι υπενθύμιση ότι πρέπει να συνεχίσουμε κι εμείς.
Η ζωή συνεχίζεται, και το κάνει με τρόπο αδιάκοπο.
Το ζήτημα είναι πώς επιλέγουμε να συνεχίσουμε εμείς μαζί της.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα μας συμβαίνουν. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε τη στάση μας, τη ματιά μας, και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις.
Ακόμη και στις δύσκολες στιγμές, έχουμε την επιλογή:
να σταθούμε, να πάρουμε μια βαθιά ανάσα, και να πούμε μέσα μας
«θα το περάσω κι αυτό».
Να δούμε τα πράγματα από μια μικρή απόσταση, να αποφορτιστούμε και να συνεχίσουμε με καθαρό μυαλό.
Η ζωή μάς δοκιμάζει, αλλά δεν σταματά.
Και μέσα σε αυτή τη συνεχόμενη κίνηση, εμείς βρίσκουμε ξανά τον ρυθμό μας, την ελπίδα μας και τη δύναμη να πάμε παρακάτω.
Το ουράνιο τόξο μετά τη βροχή δεν είναι απλώς φυσικό φαινόμενο.
Είναι σύμβολο.
Είναι υπενθύμιση ότι, ανεξάρτητα από το τι αντιμετωπίζουμε, πάντα υπάρχει κάτι όμορφο που ακολουθεί.
Πάντα υπάρχει συνέχεια.
Και τελικά, εκεί βρίσκεται και η ευκαιρία να επιλέξουμε συνειδητά πώς θέλουμε να ζήσουμε.
Σταυρούλα Μιλτιάδου
