Η ζωή δεν μας ρωτά πάντα αν είμαστε έτοιμοι. Οι αλλαγές έρχονται συχνά ξαφνικά άλλες ήπιες, άλλες ανατρεπτικές. Και τότε, έχουμε δύο επιλογές: να αντισταθούμε ή να προσαρμοστούμε.
Η προσαρμογή δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει σοφία. Είναι η στιγμή που επιλέγεις να σταθείς, να πάρεις μια ανάσα και να δεις τα πράγματα καθαρά πριν αντιδράσεις. Γιατί κάθε βιαστική αντίδραση είναι μια λέξη, μια απόφαση, μια πράξη που μπορεί να μετανιώσεις.
Η ηρεμία δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη συγκέντρωσης. Είναι η ικανότητα να μένεις σταθερή, ενώ γύρω σου όλα αλλάζουν. Να αφήνεις τη φουρτούνα να περάσει, χωρίς να χαθείς μέσα της.
Να μην απαντάς με θυμό, αλλά με επίγνωση.
Όταν μάθεις να σιωπάς για λίγο πριν μιλήσεις, να σκέφτεσαι πριν δράσεις, να αναπνέεις πριν αποφασίσεις τότε αρχίζεις να ζεις με συνείδηση, όχι με παρόρμηση.
Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη.
Αλλά το πώς τη δεχόμαστε, είναι αυτό που καθορίζει τη γαλήνη της ψυχής μας.
Σταυρούλα Μιλτιάδου
