Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή που όλα μοιάζουν βαριά. Οι μέρες περνούν δύσκολα, τα πρωινά δεν έχουν διάθεση, τα βράδια έχουν πολλές σκέψεις και ο άνθρωπος νιώθει ότι κουβαλά περισσότερα από όσα αντέχει.
Υπάρχουν μέρες που νιώθεις ότι έχεις κουραστεί πολύ. Από ανθρώπους, από καταστάσεις, από προβλήματα, από την ίδια σου τη σκέψη. Μέρες που δεν θέλεις να μιλήσεις, δεν θέλεις να δεις κανέναν, δεν θέλεις να εξηγήσεις τίποτα.
Και εκείνες τις στιγμές, όλα μοιάζουν σαν να θα κρατήσουν για πάντα.
Όμως δεν κρατούν για πάντα.
Όσο κι αν τώρα σου φαίνεται δύσκολο να το πιστέψεις, έρχονται πιο φωτεινές μέρες.
Έρχονται μέρες που θα ξυπνήσεις και θα νιώθεις λίγο πιο ήρεμος. Που θα κοιτάξεις τον ουρανό και θα σου φανεί πιο καθαρός. Που θα ακούσεις ένα τραγούδι και θα σου θυμίσει ότι είσαι ακόμα εδώ. Που θα πιεις έναν καφέ, θα περπατήσεις λίγο στον ήλιο, θα μιλήσεις με έναν άνθρωπο και θα νιώσεις ότι κάτι μέσα σου μαλάκωσε.
Έρχονται μέρες που θα γελάσεις αληθινά χωρίς να το περιμένεις. Που θα νιώσεις ξανά δύναμη. Που θα δεις ότι όσα σε πλήγωσαν δεν σε κατέστρεψαν. Σε δυνάμωσαν.
Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο οι δύσκολες μέρες. Δεν είναι μόνο οι απώλειες, οι φόβοι, οι απογοητεύσεις και οι μοναξιές. Είναι και οι στιγμές που ξαναβρίσκεις τον εαυτό σου. Οι στιγμές που παίρνεις βαθιά ανάσα και λες «εντάξει, θα περάσει».
Και περνάει.
Όπως πέρασαν κι άλλα που κάποτε πίστευες ότι δεν θα αντέξεις.
Γι’ αυτό, αν σήμερα όλα σου φαίνονται δύσκολα, κράτα λίγο ακόμα.
Γιατί έρχονται πιο φωτεινές μέρες.
της Σταυρούλας Μιλτιάδου
