Στη ζωή όλοι μιλάμε για επιτυχίες και αποτυχίες. Σαν να είναι δύο αντίθετοι δρόμοι, ο ένας φωτεινός και ο άλλος σκοτεινός. Σαν να χωρίζονται οι άνθρωποι σε «νικητές» και «ηττημένους».
Όμως η πραγματικότητα δεν λειτουργεί έτσι.
Η ζωή δεν είναι διαγωνισμός. Είναι πορεία.
Υπάρχουν περίοδοι που όλα φαίνονται εύκολα. Τα πράγματα πηγαίνουν όπως τα θέλουμε, οι κόποι ανταμείβονται, οι στόχοι επιτυγχάνονται. Και υπάρχουν κι εκείνες οι άλλες μέρες. Οι δύσκολες. Οι μέρες που προσπαθείς ξανά και ξανά και το αποτέλεσμα δεν έρχεται. Οι μέρες που κουράζεσαι, απογοητεύεσαι, αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου.
Εκεί γεννιέται η λέξη «αποτυχία».
Αλλά αν το δούμε πιο βαθιά, δεν υπάρχει αποτυχία.
Υπάρχει μόνο προσπάθεια.
Για να φτάσει ένας άνθρωπος στο σημείο να πει «δεν μπορώ άλλο», έχει προηγηθεί κάτι πολύ σημαντικό. Πάλεψε. Δοκίμασε. Έπεσε και ξανασηκώθηκε. Προσπάθησε ξανά και ξανά, πολλές φορές περισσότερο απ’ όσο άντεχε. Κανείς που δεν προσπάθησε δεν νιώθει απογοήτευση. Η απογοήτευση είναι το σημάδι της προσπάθειας.
Αποτυχημένος δεν είναι αυτός που δεν έφτασε στο αποτέλεσμα που ήθελε.
Αποτυχημένος είναι μόνο εκείνος που δεν τόλμησε ποτέ.
Η κοινωνία μάς έχει μάθει να μετράμε τους ανθρώπους με αποτελέσματα, τον βαθμό, τον μισθό, τη θέση, τη νίκη. Όμως η ζωή δεν μετριέται έτσι. Μετριέται με το πόσο άντεξες όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα περίμενες. Μετριέται με το πόσο συνέχισες όταν όλα μέσα σου ήθελαν να σταματήσεις.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πέτυχαν αυτό που ονειρεύονταν, αλλά έγιναν πιο δυνατοί. Πιο ώριμοι. Πιο ανθρώπινοι. Και τελικά, ίσως χωρίς να το καταλάβουν, κέρδισαν κάτι μεγαλύτερο κέρδισαν τον εαυτό τους.
Η ζωή έχει σκαμπανεβάσματα. Τα πάνω της και τα κάτω της. Κανείς δεν ζει μόνο στην κορυφή. Όλοι περνάμε από κοιλάδες και βραχώδη δάση. Εκεί όμως διαμορφώνεται ο χαρακτήρας. Εκεί μαθαίνεις την υπομονή, την επιμονή, την αντοχή. Εκεί καταλαβαίνεις ότι η αξία σου δεν εξαρτάται από ένα αποτέλεσμα.
Γιατί ένα αποτέλεσμα είναι μια στιγμή.
Η προσπάθεια είναι ολόκληρη η διαδρομή.
Μπορεί να μην πέτυχες σήμερα. Μπορεί να μην πέτυχεις ούτε αύριο. Όμως κάθε φορά που σηκώνεσαι και συνεχίζεις, ήδη νικάς κάτι, τον φόβο, την αμφιβολία, την παραίτηση.
Δεν υπάρχει αποτυχία στη ζωή. Υπάρχει μόνο άνθρωπος που προσπαθεί.
Γι’ αυτό μην σταματάς.
Πάντα να παλεύεις για ένα καλύτερο σήμερα και ένα καλύτερο αύριο.
Όχι γιατί είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρεις.
Αλλά γιατί όσο προσπαθείς, ζεις πραγματικά.
της Σταυρούλας Μιλτιάδου
