Άτιτλο ποίημα της Βασιλικής Νεοφύτου…

0
176

Έρανε το δέντρο της

αγάπης την πονεμένη γη με φύλλα

άνθη, σπόρους και

φύτρωσαν δεντράκια

εκεί με απλωμένους

κλώνους.

Και όταν τους είδε

η σελήνη άρχισε και

αυτή να ακτινοβολεί

συμπαντική γαλήνη.

* Η Βασιλική Νεοφύτου φιλόλογος συγγραφέας συνεχίζει το λογοτεχνικό της έργο μέσα από το οποίο διαφαίνεται η εμπιστοσύνη, η καλοσύνη, η ελπίδα, η επιμονή που αποτελούν διαμάντια σοφίας, για να μας δώσουν όνειρο και δύναμη στην ζωή . Από τα χέρια μας έχουν περάσει πολλά  παιδικά παραμύθια της  που αναφέρονται στην πο- λυδιάστατη αγάπη, στις όμορφες εικόνες της ζωής, κάνοντας την πιο όμορφη.  Επίκεντρο των παραμυθιών της είναι η φύση που η ίδια λατρεύει αλλά και τα ζώα…Η Βασιλική Νεοφύτου ωστόσο ασχολείται και με την ποίηση… Τα ποιήματα της συνοδεύονται από μικρές ξεχωριστές φωτογραφίες …από τον καφέ στα παραμύθια και τα ποιήματα. Εκτιμά πως τα πιο γλυκά πράγματα στην ζωή είναι τα πιο ήρεμα και πως μια ευτυχισμένη ζωή συνιστάται στην γαλήνη του μυαλού. Στο τελευταίο ποίημα της αναφέρεται στην σελήνη αφού στις πιο σκοτεινές νύχτες, το γλυκό φως της σελήνης συντροφεύει τις κρυφές μας σκέψεις…Η σελήνη άλλωστε έχει εμπνεύσει πολλούς λογοτέχνες…αφού οι λίγες νύχτες με φεγγάρι σ’ όλους αρέσουν…Άνθρωπος με καλλιέργεια ψυχής, πολλές ευαισθησίες και αισθήματα ανθρωπιάς μέσα από την πέννα της μας ταξιδεύει σε άλλους κόσμους πιο ανθρώπινους στους κόσμους της φύσης και του ζωικού βασιλείου. Η συγγραφέας δηλώνει αισιοδοξία γιατί εκτιμά πως ο άνθρωπος κρύβει πολλές δυνάμεις μέσα του και αξιοποιώντας τις, βελτιώνει την ζωή του.

Θέση της είναι ότι υπάρχουν γύρω μας τόσες ομορφιές της φύσης που είναι κρίμα να μην τις παρατηρούμε.

ΚΠ