Σήμερα, 26 Αυγούστου, Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου, δεν είναι απλώς ακόμη μία ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε για ίσως τον πιο πιστό σύντροφο που επέλεξε ποτέ να σταθεί δίπλα στον άνθρωπο.

Έναν σκύλο δεν τον ενδιαφέρει τι δουλειά κάνεις, πόσα χρήματα έχεις, πώς είσαι ντυμένος ή πόσο δύσκολη ήταν η μέρα σου.

Του αρκεί που γύρισες σπίτι.

Θα σε περιμένει πίσω από μια πόρτα, θα αναγνωρίσει τα βήματά σου πριν ακόμη βάλεις το κλειδί και θα χαρεί που σε βλέπει σαν να έλειπες χρόνια — ακόμη κι αν πέρασαν μόνο λίγα λεπτά.

Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη «αδυναμία» των σκύλων: μας αγαπούν χωρίς όρους.

Δεν είναι παιχνίδι. Είναι ευθύνη.

Η σημερινή ημέρα, όμως, δεν μπορεί να αφορά μόνο τις όμορφες φωτογραφίες που θα γεμίσουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Υπάρχουν σκύλοι σε καταφύγια που περιμένουν κάποιον να τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Υπάρχουν ζώα που εγκαταλείπονται όταν μεγαλώσουν, όταν αρρωστήσουν ή όταν απλώς πάψουν να βολεύουν τον άνθρωπο που κάποτε τα επέλεξε.

Και εδώ βρίσκεται η πραγματική σημασία αυτής της ημέρας.

Ο σκύλος δεν είναι δώρο, αξεσουάρ ή μια απόφαση της στιγμής.

Είναι μια δέσμευση που μπορεί να κρατήσει πολλά χρόνια. Χρειάζεται χρόνο, φροντίδα, κτηνιατρική περίθαλψη, τροφή, άσκηση, υπομονή και πάνω απ’ όλα παρουσία.

Όταν αποφασίζουμε να πάρουμε έναν σκύλο, ουσιαστικά του υποσχόμαστε ότι θα είμαστε εκεί μέχρι το τέλος.

Υιοθεσία αντί εγκατάλειψης

Πριν αναζητήσουμε το «τέλειο» κουτάβι, αξίζει να κοιτάξουμε και προς τα καταφύγια και τις φιλοζωικές οργανώσεις.

Εκεί υπάρχουν αμέτρητα ζώα που δεν ζητούν πολλά.

Ένα σπίτι. Ένα μπολ με νερό και φαγητό. Μια βόλτα. Ένα χάδι. Και έναν άνθρωπο που αυτή τη φορά δεν θα τα εγκαταλείψει.

Η υιοθεσία ενός ζώου δεν αλλάζει ολόκληρο τον κόσμο.

Αλλάζει, όμως, ολόκληρο τον κόσμο αυτού του ζώου.

Χρόνια πολλά στους πιο πιστούς μας φίλους

Η Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου είναι τελικά μια υπενθύμιση και για εμάς τους ίδιους.

Γιατί από έναν σκύλο μπορούμε να μάθουμε πολλά: να χαιρόμαστε με τα απλά, να συγχωρούμε πιο εύκολα, να ζούμε περισσότερο τη στιγμή και να δείχνουμε την αγάπη μας όσο έχουμε ακόμη την ευκαιρία.

Σήμερα, λοιπόν, ένα χάδι περισσότερο.

Μια μεγαλύτερη βόλτα.

Ίσως μια επίσκεψη σε ένα καταφύγιο.

Και κυρίως μια σκέψη για εκείνα τα σκυλιά που απόψε δεν θα κοιμηθούν δίπλα στον άνθρωπό τους, αλλά εξακολουθούν να περιμένουν κάποιον.

Γιατί εκείνα μπορεί να μην έχουν φωνή για να μας το πουν. Έχουν όμως έναν μοναδικό τρόπο να μας δείχνουν πόσο πολύ μπορούν να αγαπήσουν.

Χρόνια πολλά στους τετράποδους φίλους μας. 🐾