ΠΑΦΟΣ: ΚΡΑΥΓΗ απόγνωσης, αγωνίας και θυμού: “Μας αντιμετωπίζουν σαν λεπρούς”

Μια πραγματικότητα κατέθεσε μέσω ενός σχολίου της μια αναγνώστρια του PafosPress.com η οποία επικοινώνησε μαζί μας για να μας εκφράσει τη δυσαρέσκειά της για τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο κόσμος όσους έχουν νοσήσει με τον κορωνοϊό ή έστω εμπίπτουν στην κατηγορία των ατόμων που πρέπει να παραμείνουν σε καραντίνα γιατί ήρθαν σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα.

Η συγκεκριμένη αναγνώστρια η οποία είναι πρώτου βαθμού συγγενής με άτομο το οποίο έχει βρεθεί θετικό στον ιό αναφέρει ότι δυστυχώς, πέραν του σοβαρού προβλήματος που έχει προκαλέσει σε όλο τον κόσμο ο κορωνοϊός, άσχημο είναι και το πως κάποια άτομα αντιμετωπίζονται.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είπε, είναι ο γιατρός στη Λευκωσία ο οποίος αν και έδωσε τα πάντα για να είναι κοντά στους ασθενείς του, όντας μη συμπτωματικός φορέας του ιού, κατηγορήθηκε από αρκετούς ότι συνέβαλε στη διασπορά του ιού, την στιγμή που ευτυχώς όπως αποδείχθηκε δεν είχε κολλήσει κανένα.

Το ίδιο έγινε και εδώ στην Πάφο όπως παρουσιάστηκε μέσα από το PafosPress.com με ζεύγος συμπολιτών μας που επίσης κόλλησαν από τουρίστες ο μεν σύζυγος και η σύζυγος από τον άντρα της αλλά τελικά αποθεραπεύτηκαν και οι δυο και επέστρεψαν στο σπίτι τους μια χαρά στην υγεία τους.

Η δική μας εμπειρία η οποία ξεκίνησε μέσω του Νοσοκομείου όπου εργάζεται συγγενικό μου πρόσωπο αποδείχθηκε πολύ άσχημη.

Μια ζωή στην υπηρεσία του κόσμου μέσω της Υγείας, με αυταπάρνηση, με δυσκολίες και επικινδυνότητα και ξαφνικά βρίσκεσαι στην …αντίπερα όχθη δακτυλοδεικτούμενος και κατηγορύμενος. Λες και την ώρα που φροντίζεις τη ζωή κάποιου συνάνθρωπού σου ξέρεις αν έχει τον ιό και πολύ περισσότερο λες και θες να τον αρπάξεις και συ.

Τα πράγματα, συμπληρώνει, ειδικά όταν ζεις σε μικρές κοινότητες είναι πολύ άσχημα αφού σου συμπεριφέρεται ο κόσμος, ευτυχώς όχι όλοι, λες και είσαι λεπρός. Σε αντιμετωπίζουν πολύ άσχημα και σε πετάνε λες και έχεις τελειώσει.

Την ίδια στιγμή σε τέτοιες δύσκολες για κάποιους συνθήκες βγαίνει και στην επιφάνεια η παιδεία που υπάρχει στο σπίτι, αν υπάρχει. Όταν ένα μωρό του δημοτικού δέχεται bulling γιατί έτυχε να νοσήσει ένα συγγενικό του πρόσωπο καταλαμβαίνεις ότι βρισκόμαστε πολύ πίσω σε ζητήματα ανθρωπιάς. Σήμερα είναι η δική μου οικογένεια, αύριο μπορεί να είναι η δική σου. Μην κάνεις ποτέ αυτό που δεν θα ήθελες να σου κάνουν γιατί τότε και μόνο τότε, όταν βρεθείς στη δική μου θέση θα καταλάβεις πόσο δύσκολο είναι και πόση στήριξη χρειάζεσαι.

Πέραν τούτου δεν υπάρχουν ούτε οι απαιτούμενες πρόνοιες για στήριξη και φροντίδα αυτών των συνανθρώπων μας που νόσησαν σε μικρά χωριά και πιο κλειστές κοινωνίες.