Το θεατρικό έργο «Φωτογραφία 51» της Άννα Ζίγκλερ, μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε στη Λευκωσία, θα παρουσιαστεί στην Πάφο από το Δημοτικό Συμβούλιο Νεολαίας Δήμου Πάφου και το Round Table 7 Πάφου για ένα μόνο βράδυ, την Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2020, στις 20:30 στο Μαρκίδειο Δημοτικό Θέατρο. Μέρος των εσόδων από την παράσταση της Πάφου θα διατεθεί στο Ανοικτό Θεραπευτικό Κέντρο Εξαρτημένων Ατόμων «Τόλμη» Πάφου.

Πριν την παράσταση είχαμε μια σύντομη συνομιλία με τον σκηνοθέτη της παράστασης Ανδρέα Αραούζο και τους πρωταγωνιστές της Ανδρέα Τσέλεπο και Παναγιώτα Παπαγεωργίου.

Κ. Αραούζο γιατί αυτό το έργο στο Κυπριακό κοινό;

Όπως πάντα. Για τη θεατρική του αξία, την καλλιτεχνική του αξία, την πνευματική του αξία. Με πλατφόρμα μια πολύ ενδιαφέρουσα, σκανδαλώδη και κορυφαίας σημασίας στιγμή της ιστορίας, ο θεατής θα λάβει τη θεατρική τέχνης της συγγραφέα Anna Ziegler (και εύχομαι της παράστασής μας) όπου ο διάλογος, η σκέψη, η μνήμη, η μετάνοια, η επιτυχία, η ομαδικότητα, η μοναξιά, όλα συγχωνεύονται για να μας εμπνεύσουν ζωντανά επί σκηνής σε λιγότερο από δύο ώρες.

Επανέρχεστε στο Μαρκίδειο της Πάφου μετά τις Επικίνδυνες Σχέσεις πριν ένα χρόνο. Πώς βρίσκετε το κοινό της Πάφου;

Α. Αραούζος: Η περσινή μας εμπειρία στο Μαρκίδειο Δημοτικό Θέατρο ήταν πραγματικά αξέχαστη. Ένα κοινό ζεστό και εκφραστικό, ένα όμορφο θέατρο στο οποίο η παράστασή μας εκείνου του κορυφαίου έργου αισθανθήκαμε ότι έλαμψε! Έχοντας ζήσει τη θέρμη του κοινού της Πάφου, ανυπομονώ να μοιραστούμε μαζί τους την Φωτογραφία 51, μια παράσταση που είναι κτισμένη με μια ξεχωριστή δομή, μια παράσταση που συγκινεί και διασκεδάζει ταυτόχρονα!

Α. Τσέλεπος: Σίγουρα με την ανακαίνιση του Μαρκίδειου ο Πάφιος θεατής έχει επιτέλους μια μοντέρνα στέγη για να φιλοξενεί παραστάσεις και να μπορεί να παρακολουθεί με την άνεση του τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Πάντα όμως θυμάμαι το κοινό της Πάφου να είναι φιλόξενο, ανοιχτό σε καινούργιες προτάσεις και θερμό στο χειροκρότημα του στο τέλος των παραστάσεων. Φυσικά να μην ξεχνάμε και τους στενούς οικογενειακούς δεσμούς που έχω στην Πάφο και τους περιμένω όλους στην παράσταση.

Ποια στιγμή του έργου ξεχωρίζετε;

Α. Αραούζος: Είναι μια ατάκα του Μόρις Ουίλκινς, τον οποίο υποδύεται ο Ανδρέας Τσέλεπος. «Σαν πετυχημένη ομάδα…» Ταυτίζομαι ιδιαίτερα, γιατί σκέφτομαι τη δική μας ομάδα, της Alpha Square, που δημιούργησε την “Φωτογραφία 51”. Όπως έγραψα στο Σημείωμα Σκηνοθέτη στο πρόγραμμα της παράστασης, τους είμαι ευγνώμων για αυτό το αποτέλεσμα.

Α. Τσέλεπος: Χωρίς να θέλω να δώσω πολλά για το τι συμβαίνει στην παράσταση, το τέλος του έργου για μένα, είναι και το πιο ανθρώπινο κομμάτι της παράστασης. Είναι η στιγμή όπου όλοι οι ήρωες, αλλά ειδικά ο ήρωας που υποδύομαι (Μ. Ουίλκινς), προσπαθεί να κάνει την υπέρβαση και να διορθώσει μια κατάσταση η οποία πιστεύω τον κυνηγούσε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Π. Παπαγεωργίου: Κάθε σκηνή είναι ένα διαμαντάκι που σου προκαλεί διαφορετικά συναισθήματα. Βλέπουμε τον κάθε ήρωα να αλλάζει σταδιακά. Γι αυτό είναι ένα σπουδαίο έργο. Ίσως ξεχωρίζω τις τελευταίες δυο σκηνές. Αφού η Ρόζαλιντ ενημερώνεται πως είναι άρρωστη, δραπετεύει από το νοσοκομείο και πηγαίνει στο εργαστήριο της. Έχει αφήσει πίσω όλες τις άμυνες της, βρίσκει εκεί τον Μόρις Ουίλκινς με τον οποίο οι σχέσεις τους ήταν πάντα τεταμένες. Μαζί για πρώτη φορά κάνουν μια ανθρώπινη συζήτηση, μοιράζεται μαζί του μια προσωπική της ιστορία… Όσο για την τελευταία σκηνή που ξεχωρίζω εξίσου δεν θα πω λέξη. Θα σας αφήσω να τη ζήσετε μαζί μας…

Κ. Τσέλεπο, υποδύεστε τον Δρ. Μόρις Ουίλκινς. Ποιες είναι οι πρώτες σας σκέψεις, πια, όταν ακούτε το όνομά του;

Ένας άνθρωπος πανέξυπνος, πρωτοπόρος με αρκετά ψηλό IQ αλλά πολύ χαμηλό EQ (δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης). Ένας άνθρωπος ο οποίος κρατάει μέσα του βαθιά τα συναισθήματα του, με αποτέλεσμα οι επιλογές που έκανε να μένουν για πάντα μαζί του με την απορία αν επίλεγε διαφορετικά τα πράγματα να άλλαζαν.

Κ. Παπαγεωργίου, υποδύεστε την Δρ. Ρόζαλιντ Φράνκλιν. Ποιες είναι οι πρώτες σας σκέψεις, πια, όταν ακούτε το όνομά της;

Οι σκέψεις μου συνοδεύονται και συνδέονται από πολλά συναισθήματα. Αγάπησα αυτή τη γυναίκα και με κάποιο τρόπο την φιλοξενώ μέσα στην ψυχή μου. Εβραία στην καταγωγή που διεκδίκησε το δικαίωμα της σπουδής σε μια δύσκολη περίοδο λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά αυτού δεν σταμάτησε να δουλεύει με πείσμα και ένα ασύλληπτο πάθος. Αδιαφορούσε για τις επιβραβεύσεις και τις διακρίσεις. Δεν έκανε εικασίες ήθελε να αποδεικνύει πράγματα. Διεκδικούσε το σεβασμό και εγώ την σέβομαι γι αυτό. Ο σεξισμός στη δουλειά την θωράκισε με μια ψυχρή αμυντική συμπεριφορά για να μπορέσει να επιβιώσει. Δεν την αδικώ. Δεν πρόλαβε να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Πρόλαβε όμως να τραβήξει την περίφημη “Φωτογραφία 51” και το όνομα της συνοδεύει την σημαντικότερη επιστημονική ανακάλυψη του 20ου αιώνα.

Τι επικοινωνείτε στους θεατές με την “Φωτογραφία 51”; Πώς θα φύγουν από την αίθουσα κ. Παπαγεωργίου;

Όλοι γνωρίζουν τι σημαίνει DNA, την αποσαφήνιση που επιτρέπει στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την γενετική της ζωής και την κληρονόμηση ορισμένων χαρακτηριστικών και νόσων. Βλέποντας όμως κανείς τη “Φωτογραφία 51” δεν θα έρθει αντιμέτωπος με ένα επιστημονικό και μη κατανοητό έργο που μας εξηγεί μόνο την ανακάλυψη της δομής του DNA, αλλά με μια αληθινή ιστορία, με έξι επιστήμονες που αναβιώνουν ξανά την κούρσα αυτής της ανακάλυψης. Μια αναβίωση που κουβαλάει αυτοκριτική, ανθρώπους να παλεύουν είτε με αφοσίωση και ηθική είτε επωμίζονται τις ανακαλύψεις των άλλων. Ποιος μετανοεί και ποιος όχι… Άνθρωποι έξυπνοι και μοναχικοί… Το σίγουρο όμως -όπως λέει και η Ρόζαλιντ- είναι ότι «Χάνουμε! Στο τέλος χάνουμε. Η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ και στο μεταξύ τα κορμιά μας ξεκουρδίζονται, κτυπάνε πιο αργά, τελικά σβήνουν.» Ένα πολύ ανθρώπινο και ευαίσθητο έργο. Όλοι θα φύγουν από την αίθουσα προβληματισμένοι και σίγουρα πολύ συγκινημένοι.

* Εισιτήρια: €15 και €12 (φοιτητές, συνταξιούχοι, ηθοποιοί), από www.tickethour.com.cy και όλα τα ACS Courier. Πληροφορίες: 7777 7040

** Σε μετάφραση της Ανθής Ζαχαριάδου, ο Ανδρέας Αραούζος σκηνοθετεί την Παναγιώτα Παπαγεωργίου, τον Ανδρέα Τσέλεπο, τον Φώτη Αποστολίδη, τον Πάνο Μακρή, τον Ηρόδοτο Μιλτιάδους και τον Γιάννη Καραούλη. Σκηνικά και κοστούμια σχεδιάζει η Έλενα Κατσούρη και τους φωτισμούς ο Βασίλης Πετεινάρης ενώ μουσική συνθέτει ο Γιώργος Κολιάς.