Πορεία προς τη βαρβαρότητα

χρηστος χαλικιοπουλοςτου Χρήστου Χαλικιόπουλου

Στη Βρετανία οι ευρωσκεπτικιστές του Φάρατζ είναι κυρίαρχο κόμμα με ποσοστό 27,5% . Στη Νορβηγία το ξενοφοβικό ακροδεξιό «Κόμμα της Προόδου» συγκυβερνά. Το ίδιο και στη Φινλανδία το κόμμα των «Αληθινών Φινλανδών». Αρκεί το όνομα για να καταλάβει κανείς περί τίνος «φρούτου» πρόκειται. Στη Φινλανδία, επίσης περιπολούν στους δρόμους ομάδες πολιτών, αυτοαποκαλούμενοι «Στρατιώτες του Όντιν». Ποιος είναι ο κύριος; Θεός του πολέμου στην σκανδιναβική μυθολογία. Στη Δανία το Λαϊκό Κόμμα είναι δεύτερη σε μέγεθος πολιτική δύναμή της χώρας και βεβαίως είναι και αυτό ξενοφοβικό. Στην Ολλανδία το ακροδεξιό «Κόμμα για την Ελευθερία», από τρίτο κόμμα στις εκλογές του 2012, έρχεται πρώτο στις προτιμήσεις των Ολλανδών. Στη Σουηδία η ακροδεξιά είναι τρίτη δύναμη. Στην Αυστρία σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις το 1/3 των Αυστριακών υποστηρίζει το ακροδεξιό «Κόμμα της Ελευθερίας». Στη Γαλλία η Μαρί Λεπέν καλπάζει προς την νίκη στις επικείμενες εκλογές του 2017, ενώ στην Ελβετία οι ξενοφοβικοί πήραν στις πρόσφατες εκλογές το 1/3 των εδρών του κοινοβουλίου. Στη Γερμανία, η ακροδεξιά είναι και εκεί σε πορεία ανόδου, όπως απέδειξαν οι πρόσφατες τοπικές εκλογές. Στην Ιταλία η εθνικιστική Λέγκα του Βορρά είναι το τρίτο σε δύναμη κόμμα της χώρας. Καλά αυτοί θέλουν να ξαποστείλουν στο πυρ το εξώτερο ακόμα και τον φτωχότερο ιταλικό Νότο, κάτι περίπου όπως και το κόμμα του «Φλαμανδικού Συμφέροντος» στο Βέλγιο. Στην Ελλάδα είναι λίγο πολύ γνωστό το «σουξέ» της Χρυσής Αυγής, του Μιχαλολιάκου και του Κασιδιάρη. Τρίτη πολιτική δύναμη στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου. Στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, τα ίδια και χειρότερα. Στην Ουγγαρία η ξενοφοβία είναι πλέον καθεστώς και στην Πολωνία το κόμμα του ακροδεξιού, ξενοφοβικού και ομοφοβικού Γιαροσλάβ Κατσίνσκι σάρωσε στις πρόσφατες εκλογές με ποσοστό 37.6%. Στη Σλοβακία ο συνασπισμός «Η Σλοβακία μας» και με στελέχη που δηλώνουν ανοιχτά φασίστες, απέσπασε στις πρόσφατες εκλογές ποσοστό 8%, δηλαδή τριπλάσιο απ’ αυτό που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις.

Κάπως έτσι καταγράφεται με δύο λόγια το πολιτικό σκηνικό σήμερα στην Ευρώπη. Η ακροδεξιά, ο νεοφασισμός, η ξενοφοβία είτε συμμετέχουν στην εξουσία μέσα από κυβερνητικούς σχηματισμούς, είτε ισχυροποιούνται και οδεύουν προς την εξουσία. Θα ήταν αφέλεια να πιστέψει κάποιος πως όλη αυτή η μαυρίλα είναι δυνατόν να κρατήσει την Ευρώπη ενωμένη και με τα χαρακτηριστικά τα οποία διακηρύσσει και υποτίθεται ότι πρεσβεύει. Είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι η Ευρώπη μπορεί να διατηρηθεί ως οικονομικό κλαμπ και μόνο, ακόμη και αν οι πιέσεις που δέχεται στην σημερινή παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα είναι τεράστιες. Ο διχασμός είναι ήδη εντός των τειχών, τόσο μεταξύ των ισχυρών (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία) όσο και στις σχέσεις Βορρά – Νότου.

Είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι η Ευρώπη μπορεί να συνεχίσει να είναι ενωμένη, γεννώντας ταυτόχρονα όλο και μεγαλύτερες ανισότητες στο εσωτερικό της, καταλύοντας το «κοινωνικό κράτος», μέσα από έναν αχαλίνωτο νεοφιλελευθερισμό. Είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι η Ευρώπη μπορεί να σταθεί επί μακρόν ως μία γερμανική αυτοκρατορία, με κράτη δορυφόρους και χώρες οικονομικά προτεκτοράτα.

Είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι οι ισχυροί της Ευρώπης μπορούν να αλωνίζουν μαζί τους ιέρακες των ΗΠΑ, να υπονομεύουν καθεστώτα, να συμμετέχουν στη διάλυση ολόκληρων χωρών, να βομβαρδίζουν στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, χωρίς συνέπειες. Είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι μπορείς να κρατήσεις με συρματοπλέγματα έξω από τον ¨παράδεισό» σου τα μπουλούκια των απελπισμένων. Είναι τέλος αφέλεια να πιστεύεις ότι μπορείς να γεννάς μίσος και αυτό το μίσος να μην σου επιστρέφεται, βρικολακιασμένο και παρανοϊκό.

Δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές. Είτε θα συνεχίσουμε την πορεία προς τη βαρβαρότητα είτε θα αλλάξουμε πορεία.