Ούτε να αναπνέουμε κ. Ακιντζί

0
111
του Χρήστου Χαλικιόπουλου
του Χρήστου Χαλικιόπουλου

Το θέμα που ψήφησε η βουλή είναι πολύ σοβαρό για τους Τουρκοκύπριους και πρέπει να διορθωθεί, αλλιώς συνομιλίες γιοκ, δήλωσε ο κ. Ακιντζί.

Φοβερό και τρομερό θέμα κ. Ακιντζί. Θα διαβάζεται στις τάξεις των σχολείων κάποιο φυλλάδιο του υπουργείου και θα γίνεται μια ολιγόλεπτη συζήτηση για το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950. Έχεις απόλυτο δίκιο να αντιδράς. Εσύ που τόσο πασχίζεις για την επανένωση αυτού του τόπου… Με σαράντα χιλιάδες τουρκικό στρατό στην Κύπρο, με τουρκικές παρελάσεις και πανηγύρια κάθε 20 του Ιούλη, με την Τουρκία να ελέγχει τα πάντα στα Κατεχόμενα, με απειλές για προσάρτηση, με την φωταγωγημένη σημαία σε διαστάσεις κινγκ-κογκ στον Πενταδάκτυλο μαζί  με το σύνθημα «Τι ευτυχία να λες είμαι Τούρκος», να δεσπόζουν πάνω από την μοιρασμένη πόλη.

Πράγματι, πολύ θράσος αυτή η βουλή μας. Άκου πράγματα δηλαδή, να μαθαίνουν οι μαθητές και να τιμούν τους αγώνες των παππούδων τους. Θα μπορούσε βέβαια να αποφύγει την μπανανόφλουδα αυτή τη δεδομένη στιγμή και να μην σου δώσει την ευκαιρία να κάνεις το σόου σου κ. Ακιντζί, αλλά τι να κάνουμε; Έγινε. Κι εσύ «χραπ!» με μιας την άρπαξες.

Όμως το θέμα είναι πιο βαθύ, κ. Ακιντζί, διότι, από την μία αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πώς αύριο θα μας χορεύεις στο ταψί σε ένα ομόσπονδο κράτος. Από την άλλη,  ξεσάλωσαν και αρκετοί δικοί μας, που θέλουν να κάνουν λοβοτομή σε αυτόν το λαό για να μην θυμάται, ή έστω να θυμάται ζαβά, αυτά που έκαναν οι παππούδες του για την ελευθερία τους.  Ε ναι, άμυαλοι και ρέμπελοι ήταν, κ. Ακιντζί, αυτοί οι παππούδες. Με τρύπιο παπούτσι πήγαιναν και μάθαιναν δυο κουτσογράμματα. Άκουγαν τις υποσχέσεις της Βρετανίας, άκουγαν Ελλάδα και δάκρυζαν κ. Ακιντζί. Με το όνομά της στο στόμα τραβούσαν για την κρεμάλα. Άκουγαν και τον ΟΗΕ να διατυμπανίζει την ελευθερία και την αυτοδιάθεση των λαών και το πήραν τοις μετρητοίς. Και μπλέξαμε. Τους είχαν πει επίσης στο σχολείο ότι δημοκρατία είναι αυτό που αποφασίζουν οι πολλοί,  αλλά μετά σαντανώθηκαν, όταν τους ανακοίνωσαν ότι το κράτος που θα φτιαχτεί θα είναι δικοινοτικό και άρα το γκουβέρνο θα είναι μισό-μισό με την άλλη κοινότητα που ήταν το 18%. Πού να τα ξέρουν όμως αυτά, οι παππούδες κ. Ακιντζί; Μήπως είχαν ξαναδεί πουθενά τέτοια κόλπα; Εκείνη την εποχή, ακόμη και στην Αμέρικα που ήταν στην κορυφή, του ελεύθερου κόσμου, όπως τον αποκαλούσαν, υπήρχαν πολιτείες που οι μαύροι ούτε στις θέσεις των λεωφορείων επιτρεπόταν να καθίσουν.

Έτσι είχαν τα πράγματα τότε κ. Ακιντζί, όμως ας τ’ αφήσουμε αυτά, περασμένα ξεχασμένα και λάθος που η βουλή πήγε και τα θυμήθηκε τώρα. Έπρεπε να προβλέψει ότι εσύ θα πηδούσες ίσα πάνω. Βέβαια από τέτοιες αφορμές μπορούσες να βρεις πολλές. Λόγου χάρη, αν έβγαινε ο Νίκος να καπνίσει ένα τσιγάρο και αργούσε κάπως περισσότερο θα ήσουν δικαιολογημένος να τα διπλώνεις και να σηκωθείς να φύγεις. Να το κόψει! Να το βάλεις και αυτό σαν όρο για την επιστροφή σου στις συνομιλίες.

Πού έχουν μείνει αυτές είπαμε; Ποιος ξέρει; Αφού ήταν όλα στα μουλωχτά. Το μόνο φανερό ήταν η πρόταση μας για ένα σύστημα ασφάλειας που να ταιριάζει με ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Κοίτα να δεις θράσος που το ’χουμε κι εμείς. Εσύ φυσικά βράχος. Χωρίς τουρκικές εγγυήσεις και στρατό δεν υπάρχει λύση.

Το πράγμα όμως έχει και συνέχεια. Είδε η Τουρκία ότι το συζητάμε και αυτό, οπότε έριξε στο τραπέζι και τις τέσσερις ελευθερίες για όλους τους Τούρκους πολίτες. Λες να είναι πείραμα για να δει πότε επιτέλους θα πούμε «ασιχτίρ»;   Πάντως εσύ άρχισες να μασάς τα λόγια σου και να τα μπερδεύεις. Σοφότατο. Σκέψου να έβγαινε ξανά ο μάστρος σου και να σου έλεγε αγριεμένος, αν ακούνε τ’ αυτιά σου αυτά που λες. Ε όχι, δεύτερη φορά τέτοιο ξεφτίλισμα δεν θα το άντεχες.

Γι αυτό, κ. Ακιντζί, συνέχισε να πουλάς τσαμπουκά μόνο στην απ’ εδώ πλευρά που σε παίρνει. Εξ άλλου τα θέλει κι εμάς ο οργανισμός μας. Ήδη ο ΔΗΣΥ έχει καταθέσει πρόταση για να παρακαμφθεί η τροπολογία που ψήφισε η βουλή και να ικανοποιηθείς. Τι άλλο θέλεις; Εμείς το μάθαμε πλέον. Δεν πρέπει ούτε να αναπνέουμε κάτω από την σημαία στον Πενταδάκτυλο, γιατί μπορεί να σε θυμώσουμε και να σου χαλάσουμε τη διάθεση για συνομιλίες. Και μετά πώς θα το λύσουμε και πώς θα επανενώσουμε το νησί;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here