Φτωχός συγγενής

0
107

Του Γιώργου Σαξατέ

Είναι αλήθεια ότι για πολλά χρόνια η Πάφος αποτελούσε το φτωχό συγγενή αναφορικά με τις δαπάνες του κράτους και η ανάπτυξη δεν ήταν ισομερής σε ολόκληρη την Κύπρο.

Είτε λόγω απόστασης, είτε λόγω αδιαφορίας των αρχών της Επαρχίας η Πάφος έπαιρνε για πολλά χρόνια τα ψίχουλα που απέμεναν από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, με αποτέλεσμα να μένει πίσω σε υποδομές και ανάπτυξη.

Αυτό άλλαξε κυρίως με τις επενδύσεις που έγιναν από τον ιδιωτικό τομέα που έβλεπε την Πάφο ως μια παρθένα περιοχή με πλούσιο φυσικό περιβάλλον και άλλα πολλά πλεονεκτήματα για αναπτύξεις που είχαν σχέση με τον τουρισμό όπως και έγινε.

Η τουριστική ανάπτυξη έφερε το ενδιαφέρον και άλλων επενδυτών, αφού αποτελούσε μια εξαίρετη περιοχή για να ζήσει κάποιος και έτσι είδαμε και την έκρηξη στον τομέα των ακινήτων.

Όλο αυτό τον καιρό όμως, οι μόνες σοβαρές επενδύσεις που έκανε το κράτος στην Πάφο, όμως ήταν ο αυτοκινητόδρομος Λεμεσού Πάφου και το αεροδρόμιο.

Και ας μην μας αποκοιμίζουν οι εκάστοτε κυβερνώντες με αφορμή τα έργα που γίνονται σήμερα στην πόλη της Πάφου τα οποία χρηματοδοτούνται κυρίως με ευρωπαϊκά κονδύλια, λόγω του ότι η Πάφος θα είναι από την πρώτη, πρώτου του 2017 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Εξάλλου από την πίτα αυτή έχουν χρηματοδοτηθεί έργα σε όλες τις πόλεις της Κύπρου και μάλιστα η Πάφος έχει αδικηθεί και πάλι αφού μόνο στον Δήμο Πάφου έχουν χρηματοδοτηθεί τα έργα.

Αυτό βεβαίως οφείλεται και σε άλλους λόγους όπως την έλλειψη ώριμων έργων που θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν και αυτό εξαρτάται κυρίως από τις τοπικές αρχές.

Μιλώντας όμως για έργα υποδομής θα διαπιστώσουμε και πάλι δυστυχώς ότι η Πάφος παραμένει ο φτωχός συγγενής.

Θα ανέμενε κανείς σε μια κατ’ εξοχήν τουριστική πόλη και επαρχία να αναπτυχθούν έργα και υποδομές οι οποίες θα είναι υποβοηθητικές της περαιτέρω τουριστικής ανάπτυξης, με την βελτίωση του προσφερόμενου προϊόντος.

Παράδειγμα η ολοκλήρωση του δρόμου και η σύνδεση του αεροδρομίου με την τουριστική περιοχή, κυματοθραύστες ή άλλα μέτρα για τη δημιουργία παραλιών και προστασία των λουομένων, μαρίνα, αγκυροβόλια και άλλα πολλά τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν.

Η Πάφος αδικείται όμως και στον τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης, και άλλους πολλούς τομείς που συμβάλλουν και αυτοί στην διαμόρφωση μιας παραμελημένης επαρχίας κάτι που αισθάνονται πάνω απ’ όλα οι πολίτες.

Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που θα πρέπει να γίνει και στην Πάφο ένα έργα να παρουσιάζονται του κόσμου τα προβλήματα και να ακούμε ένα σωρό δικαιολογίες, αστείες τις περισσότερες φορές.

Τελευταία παραδείγματα, ο δρόμος αεροδρομίου, οι κυματοθραύστες του Δυτικού Παραλιακού Μετώπου της Πάφου, ο δρόμος Πάφου – Πόλης, το Νοσοκομείο Πόλης, το ογκολογικό τμήμα, το αγκυροβόλιο, η μαρίνα…

Θέλετε κι άλλα;