Θα το λύσουμε χωρίς να το λύσουμε

0
22

του Χρήστου Χαλικιόπουλου

Εν αρχή ήταν η «ευθυγράμμιση των άστρων». Αρκετοί πίστεψαν ενθουσιωδώς σ’ αυτήν την ευθυγράμμιση και έβλεπαν λύση μέχρι την Άνοιξη του 2016, μετά μέχρι το τέλος του 2016 και μετά πάγωσε ο ουρανός, πάνω από τις Ελβετικές Άλπεις, όπου και διαφάνηκε πλέον ξεκάθαρα ότι η Τουρκία δεν είναι σε καμία περίπτωση διατεθειμένη να δεχτεί την κατάργηση των επικυριαρχικών της δικαιωμάτων στην Κύπρο. Μόνο όσοι αδυνατούν να αναλύσουν τα δεδομένα ήλπιζαν και ελπίζουν ότι η Άγκυρα είναι δυνατόν να αποδεχτεί μια Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη, στην οποία δεν θα έχει λόγο και ρόλο. Ιδιαίτερα αυτή τη δεδομένη χρονική περίοδο, όπου η νέο-οθωμανική επιθετικότητα βρίσκεται σε όξυνση στο Αιγαίο και σε ανοιχτό πόλεμο στις νοτιο-ανατολικές επαρχίες, ούτε για αστείο μπορούμε να υποθέσουμε ότι η Τουρκία θα αφήσει την Κύπρο.

Οφείλουμε λοιπόν να ομολογήσουμε ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν κολλήσει σε αυτό το θεμελιώδες κεφάλαιο της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Όμως, επίσης, έχουν παγώσει εδώ και σχεδόν πέντε μήνες (όπως έχει ομολογηθεί), στο κεφάλαιο του Εδαφικού/περιουσιακού και σε εκείνο της διακυβέρνησης και της συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων (εκ περιτροπής προεδρεία). Κάπως έτσι περιγράφεται, με δυο λόγια, το σημερινό τοπίο στο Κυπριακό. Το θέμα του ψηφίσματος της βουλής, περί της μνημόνευσης του ενωτικού δημοψηφίσματος στα σχολεία, ήταν απλά η αφορμή, την οποία και έπιασε ο κ. Ακιντζί και την τράβηξε ως εκεί που οποιαδήποτε διορθωτική κίνηση από πλευράς του Προέδρου Αναστασιάδη θα έμοιαζε με διασυρμό της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Και τώρα ας πάμε στις κινήσεις του κ. Άιντα για επανα-ευθυγράμμιση των άστρων. Αποκάλυψε λοιπόν ο ειδικός αντιπρόσωπος του Γ.Γ. του ΟΗΕ, μιλώντας σε ανοιχτή συζήτηση για το Κυπριακό, στη δεξαμενή σκέψης Atlantic Council στην Ουάσιγκτον, ότι επεξεργάζεται μια νέα φόρμουλα, όπου δεν θα συμπεριλαμβάνονται η ασφάλεια και οι εγγυήσεις. Με δικά του λόγια «Οι εγγυήσεις και η ασφάλεια δεν θα είναι αυτό που θα εμποδίσει τη διευθέτηση. Κι αυτό που λέω είναι σημαντικό, γιατί όλοι έλεγαν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει διευθέτηση χωρίς συμφωνία στην ασφάλεια και τις εγγυήσεις». Και συμπλήρωσε σχετικά με τη νέα φόρμουλα ότι «μπορεί στο τέλος να προχωρήσει (to fly), αν υπάρχει βούληση, κι αρκετή εμπιστοσύνη για να σκεφτούμε έξω από τα εσκαμμένα (outside of the box), δοκιμάζοντας (improvising/αυτοσχεδιάζοντας) σ` αυτό το ζήτημα νέα προσέγγιση.»

Έτσι, για να το πούμε και με έναν ανάλογο οίστρο. Τι εννοεί ο ποιητής; Ποιες οι προθέσεις των άστρων αυτή τη φορά; Τι είδους θα είναι η πτήση/ fly προς τα εκεί; Αυτό που καταλαβαίνω ως στόχο, είναι μια διευθέτηση του Κυπριακού, στην οποία δεν θα συμπεριλαμβάνεται το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Με άλλα λόγια αφήνουμε κατά μέρος ό,τι αρνείται να συζητήσει η Τουρκία και προχωράμε στα υπόλοιπα. Όμως και αυτά δείχνουν να έχουν κολλήσει, τόσο στο θέμα της Μόρφου όσο και στο θέμα της εκ περιτροπής προεδρίας, την οποία ο κ. Ακιντζί θεωρεί κόκκινη γραμμή. Άρα ο κ. Άιντα προσβλέπει στην αποδοχή της από την δική μας πλευρά. Ο κ. Άιντα επίσης προσβλέπει στο να φτάσουμε μέσω αυτής της φόρμουλας σε ένα είδος ενδιάμεσης λύσης. Και όταν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο, κάτι άλλο θα σκεφτεί «outside of the box» για να βολέψουμε και το θέμα της ασφάλειας, των εγγυήσεων, της παραμονής του κατοχικού στρατού, και των επεμβατικών δικαιωμάτων. Πιθανόν αυτήν την ενδιάμεση λύση να προσπαθήσει, μέσω πιέσεων, να την περάσει και απ’ ένα δημοψήφισμα, εφόσον θα έχουν πέσει και κάποιου είδους υπογραφές. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθούμε προ μιας τετελεσμένης κατάστασης, χειρότερης και από μια συμφωνημένη διχοτόμηση, εφόσον δεν θα έχουν ξεκαθαρίσει τα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, αλλά και ούτε θα έχουν διευθετηθεί τα θέματα που άπτονται των τουρκικών διεκδικήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ. Μια λύση όπου η Τουρκία θα παραμένει στην Κύπρο και θα κάνει παιγνίδι, μέσω των Τουρκοκυπρίων, σε μια Κυπριακή Δημοκρατία που θα το παίζει δήθεν ομοσπονδία.

Ωραίος τελικά ο κ. Άιντα. Θα το λύσουμε χωρίς να το έχουμε λύσει. Από εκεί και πέρα, ποιος ασχολείται με κυριαρχικά δικαιώματα και κυριαρχίες; Αυτά τα πράγματα είναι για σοβαρά και σύγχρονα κράτη… Και μάλλον ο κ. Άιντα μας θεωρεί ακόμα αποικία.