Μια πόλωση για γέλια και για κλάματα

0
47

του Χρήστου Χαλικιόπουλου


Βρήκε και ο Άιντα (Έιντε) μέρα να επαναρχίσουν οι συνομιλίες… Μεγάλη Τρίτη, μέρα μνημόνευσης της καταδίκης από τον Ιησού των Γραμματέων και των Φαρισαίων. Μέρα, επίσης, της παραβολής των δέκα παρθένων. Και καλά οι πέντε, οι φρόνιμες. Αυτές βολεύονται. Τις άλλες τις μωρές πού να τις βολέψουμε; Καλά, αυτός ο Άιντα (Έιντε) δεν λαμβάνει υπόψη συμβολισμούς; Μόνο ευθυγραμμίσεις άστρων βλέπει; Ξεκίνα τες Μεγάλη Πέμπτη, άνθρωπέ μου, ημέρα της σταύρωσης. Σήμερον κρεμάται επί ξύλου… Ή ακόμη, τράβα τες λίγο πιο κει, Κυριακή του άπιστου Θωμά. Ε ναι, εκεί ολόκληρο Χριστό είχε μπροστά του ο Θωμάς και πάλι ήθελε αποδείξεις και στοιχεία. Φαντάσου να του έλεγαν για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων… Θα έπεφτε κάτω και θα σπαρταρούσε από τα γέλια. Κι όχι μόνο. Φαντάσου να έβγαιναν και κάποιοι και να του έλεγαν ότι αν το τρέξουμε το πράμα, μπορούμε να φτάσουμε σε λύση μέχρι τον Ιούλιο και Σεπτέμβρη να έχουμε δημοψήφισμα. Μπορεί και να τον χάναμε τον καημένο τον Θωμά από τα πολλά τα γέλια.

Και βέβαια για να μην μας πουν κάποιοι απαισιόδοξους, να πούμε ότι συμφωνία μπορεί να υπάρξει ακόμη και μέσα σε μια βδομάδα, όπως είχε πει κάποια στιγμή και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Αρκεί να συμφωνήσουμε στα βασικά. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι έχουμε συμφωνήσει σε ένα σωρό δευτερεύοντα και τα βασικά τα έχουμε αφήσει πίσω, για σάρπραϊζ, έκπληξη που λέμε. Ασφαλώς, βγήκε και ο κ. Άιντα (Έιντε) τις προάλλες από κάποια δεξαμενή σκέψης στην Αμέρικα και είπε κάτι μυστήρια και παρουσίασε κάποια φόρμουλα, με την οποία θα το λύσουμε «outside of the box», δηλαδή αφήνοντας κατά μέρος το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα από τις τσαχπινιές του ειδικού διαμεσολαβητή και με τη φόρμουλά του, που προσπαθεί να το λύσει, χωρίς να το λύσει ή μάλλον που προσπαθεί να μετατρέψει την Κύπρο σε ένα ομόσπονδο προτεκτοράτο. Κάτι σαν την Βοσνία δηλαδή.

Κατά τ’ άλλα, την περασμένη Παρασκευή στη βουλή, όλα έγιναν όπως ακριβώς είχε προβλεφθεί. Έστω και αν ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ προσπάθησαν να μας πείσουν ότι δεν υπέκυψαν στον εκβιασμό του κ. Ακιντζί. Έστω και αν οι εντυπώσεις προσπάθησαν να επικεντρωθούν σε κάποιους τραμπουκισμούς, προπηλακισμούς και απαράδεκτους βεβαίως χαρακτηρισμούς εντός και εκτός βουλής. Έστω και αν όλοι λίγο πολύ γνωρίζουν ότι υπό τις περιστάσεις και με τις τουρκικές θέσεις αμετακίνητες, η επανέναρξη του διαλόγου θα γίνει απλά για να γίνει και μάλιστα με την εντύπωση διάχυτη μέσα στον κόσμο ότι ο κ. Ακιντζί μπορεί και μας παίζει πλέον στα δάχτυλα και ότι είμαστε πρόθυμοι να ικανοποιήσουμε κάθε απαράδεχτη απαίτησή του.

Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, έχουμε και την πόλωση που μέρα με την μέρα εντείνεται, δείχνοντας να βολεύει τα κομματικά πλασαρίσματα εν όψει των προεδρικών εκλογών. Μια πόλωση βασισμένη στην παρελθοντολογία. Μια πόλωση που φτάνει σε σημείο μπαρούφας και όπου ακούμε για προδότες, για πουλημένους, για ακραία κέντρα, για φασίστες για αντιφασιστικούς αγώνες και διάφορα άλλα τέτοια. Αν είναι ποτέ δυνατόν να χαρακτηρίζουμε πουλημένο όποιον θέλει λύση. Αν είναι ποτέ δυνατόν, επίσης, να ταυτίζουμε με το ΕΛΑΜ όποιον εκφράζει αντιρρήσεις σχετικά με τη διαφαινόμενη λύση. Από αυτήν την ταύτιση, που μερικοί την έχουν κάνει ψωμοτύρι και μας την σερβίρουν καθημερινά, ο κερδισμένος στο τέλος θα είναι πράγματι το ΕΛΑΜ. Δεν το βλέπουν; Δεν βλέπουν ότι το να ταυτίζεις το 30% του λαού με την ακροδεξιά οδηγεί σε εκτρωματικές ιδεοληψίες και το μόνο που επιτυγχάνεις είναι να ρίχνεις νερό στον μύλο της πόλωσης; Δεν βλέπουν ότι αν κάποιον απλό άνθρωπο, που νιώθει ότι αυτά που πιστεύει είναι σωστά και έχουν να κάνουν με την επιβίωσή του σ’ αυτόν τον τόπο, τον ταυτίζουν καθημερινά με την ακροδεξιά στο τέλος καταλήγουμε στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Ας χαμηλώσουν τα λάβαρα και η ένταση των ιαχών. Δεν είμαστε στο 1950, ούτε στο 63, ούτε στο 74, ούτε στο Στάλινγκραντ τις μέρες που απέκρουε τις ναζιστικές μεραρχίες. Ούτε βέβαια η απόφαση της βουλής την περασμένη Παρασκευή ήταν καμία αντιφασιστική νίκη. Ελεος! Είμαστε στο 2017 και ο λαός θέλει προτάσεις και λύσεις για το σήμερα, καθημερινά του προβλήματα. Υπάρχουν;